Σωστή απάντηση: B

• Γιατί το Β είναι σωστό: Το αρχείο DICOM είναι ένας τρισδιάστατος φορέας πληροφορίας. Κάθε voxel (3D pixel) έχει μια συγκεκριμένη αριθμητική τιμή που αντιστοιχεί στην πυκνότητα του ιστού (κλίμακα του γκρι). Αυτό επιτρέπει στα λογισμικά να ανασυνθέτουν την ανατομία σε οποιοδήποτε επίπεδο (MPR).
• Γιατί τα Α & Γ είναι λάθος: Το DICOM δεν είναι μια απλή “φωτογραφία” και απαιτεί εξειδικευμένο λογισμικό (όπως το 3D Slicer ή εμπορικά CAD) για να διαβαστεί η 3D πληροφορία του. Δεν περιέχει εξωτερικό πλέγμα (surface mesh/STL), αλλά εσωτερικό όγκο.

Σωστή απάντηση: A

• Γιατί το Α είναι σωστό: Το standard DICOM δημιουργήθηκε για να υπάρχει διαλειτουργικότητα (interoperability). Επιτρέπει σε διαφορετικά συστήματα να επικοινωνούν. Η κεφαλίδα (Header) περιέχει κρίσιμα μεταδεδομένα (όπως μέγεθος voxel, προσανατολισμό ασθενούς, κλίμακα 1:1) για τη σωστή 3D χωρική ανασύνθεση.
• Γιατί τα Β & Γ είναι λάθος: Τα μεταδεδομένα δεν είναι μια απλή υπογραφή, αλλά καθορίζουν τη γεωμετρία. Επίσης, είναι πάντα ενσωματωμένα (embedded) μέσα στο ίδιο το αρχείο εικόνας και όχι σε ξεχωριστό κείμενο.

Σωστή απάντηση: Γ

• Γιατί το Γ είναι σωστό: Το voxel είναι κύβος. Όταν η ανάλυση βελτιώνεται από τα 0.3mm στα 0.1mm, κάθε ακμή του κύβου διαιρείται στα 3 ίσα μέρη. Επειδή ο όγκος αναπτύσσεται τρισδιάστατα, ο συνολικός αριθμός των voxel στον ίδιο χώρο αυξάνεται κατά (3 X 3 X 3 = 27) φορές (εκτοξεύοντας και το μέγεθος του αρχείου).
• Γιατί τα Α & Β είναι λάθος: Αγνοούν την τρισδιάστατη φύση του όγκου, υποθέτοντας λανθασμένα μια γραμμική (μονοδιάστατη) σχέση.

Σωστή απάντηση: Γ

• Γιατί το Γ είναι σωστό: Για να καταγράψει ο αισθητήρας της CBCT τόσο μικρά voxel (0.1mm) χωρίς η εικόνα να γεμίσει ψηφιακό θόρυβο (noise), το μηχάνημα αναγκάζεται να αυξήσει τα μιλιαμπέρ (mA) ή τον χρόνο έκθεσης, αυξάνοντας σημαντικά τη δόση στον ασθενή (Αρχή ALADA).
• Γιατί τα Α & Β είναι λάθος: Ο σταθερός ανατομικός όγκος (FOV) δεν σημαίνει σταθερή δόση, καθώς η ακτινοβολία πρέπει να είναι “πιο ισχυρή” για να αποδοθεί η υψηλή ανάλυση.

Σωστή απάντηση: Γ

• Γιατί το Γ είναι σωστό: Το FOV είναι κύλινδρος (V = p. r^2 .h). Διπλασιάζοντας τη διάμετρο (2r) και το ύψος (2h), ο όγκος των ιστών που ακτινοβολούνται οκταπλασιάζεται (\(2^2 . 2 = 8X). Η τελική δόση θα αυξηθεί σημαντικά, αλλά το ακριβές ποσοστό εξαρτάται από τους αυτοματισμούς και τα πρωτόκολλα Low Dose του κάθε μηχανήματος.
• Γιατί τα Α & Β είναι λάθος: Η απάντηση Α αγνοεί τη γεωμετρία του κυλίνδρου (που δεν είναι γραμμική). Η απάντηση Β υποθέτει ότι η δόση θα οκταπλασιαστεί αυστηρά, κάτι που στην πράξη μετριάζεται από τις έξυπνες ρυθμίσεις των σύγχρονων μηχανημάτων.

Γιατί το Β είναι σωστό: Στις 3D εικόνες, το προεπιλεγμένο Χρονικό βήμα (Time Step) στο 0.0625 αποτελεί το ανώτατο όριο μαθηματικής σταθερότητας και παρέχει μια σταθερή λύση. Όσο περισσότερες είναι οι επαναλήψεις, τόσο περισσότερη εξομάλυνση (smoothing) προκαλείται. Ο αριθμός των επαναλήψεων ελέγχει πόση εξομάλυνση γίνεται εντός περιοχών που οριοθετούνται η μία από την άλλη (π.χ. όρια σκληρών και μαλακών μορίων), ενώ η Αγωγιμότητα (Conductance) ελέγχει το πόσο έντονα εξομαλύνει το φίλτρο αυτές τις περιοχές σε κάθε επανάληψη – μια υψηλή τιμή θα «θαμπώσει» (blur) τα ανατομικά όρια.

Γιατί τα Α & Γ είναι λάθος: Ένα πολύ μικρό Time Step (μικρότερο από 0.04) σε συνδυασμό με υπερβολικά πολλές επαναλήψεις (Iterations >20) οδηγεί σε μια ασταθή λύση με έντονη παραμόρφωση και στρογγυλοποίηση των ορίων. Ο μηδενισμός της Αγωγιμότητας (Conductance) ουσιαστικά αχρηστεύει τη διαφορική φύση του φίλτρου, εμποδίζοντας οποιαδήποτε διάχυση πληροφορίας.